Често се случува да се изгубиме во очекувањата на другите. Да кажеме „да“ кога сакаме да кажеме „не“, да трпиме нешто што ни го празни телото и душата. Границите не се ѕидови, не се казна за другите — тие се начин да се грижиме за себе и за својата емоционална безбедност.
Кога ги држиме своите граници, учиме другите како да се однесуваат кон нас. Учиме дека блискоста не треба да боли за да биде вистинска. И дека нашиот простор е вреден, и заслужува почит.
Нема да биде лесно од првиот пат. Понекогаш ќе се чувствуваме виновни, понекогаш ќе биде неудобно. Но секој чекор кон почитување на своите граници е чекор кон мир и присуство во нашите врски.